Tworzący historię

Załoga

1.Edward John Smith - (27 stycznia 1850, zm. 15 kwietnia 1912) wieloletni pracownik. Rejs Titanica do Nowego Yorku miał być zwieńczeniem jego morskiej kariery kierującej się do przejścia na emeryturę. Zginął jak przykładowy kapitan (Tutaj nasuwają mi się słowa 'Dobry kapitan ginie razem ze swoim statkiem)

2.William McMaster Murdoch- (ur. 28 lutego 1873, zm. 15 kwietnia 1912) pierwszy oficer na Titanicu. 14 kwietnia 1912, pełnił służbę na mostku kapitańskim. To on wydał rozkaz: do sternika "Ostro na sterburtę", a do maszynowni "Cała wstecz". Zginął wraz ze statkiem.

3.Robert Hichens- (ur.16 września1882 – zm.23 września1940) sternik. Zabłysnął na świecie swoim zachowaniem. Uratował się wskakując do szalupy ratunkowej.

4.Henry Tighe Wilde- (21 września 1872 r., zm. 15 kwietnia 1912 r.) główny oficer. W czasie ewakuacji pasażerów odpowiadał za łodzie ratunkowe. Zginął na statku w katastrofie w wieku 39 lat. Jego ciało nie zostało odnalezione.

5. Charles Herbert Lightoller- (ur. 30 marca 1874 , zm. 8 grudnia 1952) drugi oficer. Znalazł schronienie na przewróconej szalupie B; najstarszy rangą członek załogi, który przeżył katastrofę statku. Zeznawał później, że Titanic tonął w całości. 

6.Jack Phillip- (ur. 11 kwietnia 1887, zm. 15 kwietnia 1912 r.) starszy radiooperator. Do ostatnich chwil nadawał sygnał SOS i pozycję geograficzną tonącego statku. Na krótko przed zatonięciem, kapitan zwolnił radiooperatorów ze służby, ale Phillips pozostał na stanowisku do chwili zalania kabiny. Przeżył zatonięcie statku, dopłynął do pływającej do góry dnem szalupy ratunkowej B, wspiął się na nią i poinformował, że statek RMS Carpathia przybędzie na miejsce katastrofy o świcie. Wyczerpany długotrwałym przebywaniem w lodowatej wodzie, zmarł około godziny czwartej nad ranem. Jego ciało stoczyło się do wody i nigdy nie zostało odnalezione.

7.Harold Bride-(ur. 11 stycznia 1890, zm. 29 kwietnia 1956)- młodszy radiooficer. Pracował z Jack'iem Phillipsem. Zdołał wspiąć się na przewróconą do góry dnem łodzi ratunkowej B i, wraz z innymi 15 członkami załogi, został uratowany przez RMS Carpathia. Zmarł w wieku 66 lat na raka płuc.

8.Wallace Henry Hartley-(ur. 2 czerwca 1879 zm. 15 kwietnia 1912 ) dyrektor orkiestry .Jego ciało odnaleziono 4 maja 1912r. a pochowano go 8 dni później.

9. Reginald Robinson Lee-(ur. 19 maja 1870 r., zm. 6 sierpnia 1913 r.) - obserwator. Pełnił służbę w chwili kolizji statku z górą lodową. To on dostrzegł górę lodową na kursie statku i poinformował o tym mostek kapitański. Przeżył katastrofę, ale zmarł rok później w wyniku powikłań po przebytym zapaleniu płuc.

10. Frederick Fleet-(ur. 15 października 1887, zm. w styczniu 1965) – obserwator. pełnił służbę w w chwili kolizji statku z górą lodową. Przeżył katastrofę. W1964 popadł w depresję (po śmierci żony). Dwa tygodnie później, w styczniu 1965 popełnił samobójstwo poprzez powieszenie. Jego ciało zostało odnalezione 10 stycznia 1965. Został pochowany w bezimiennym grobie na cmentarzu Hollybrook w Southampton.

Pracownicy White Star Line na Titanicu ( do punktu 11.)

11. Oczywiście poza tymi, których wymieniłam byli też ci mniej znani. Około 897 członków załogi dla nas bezimiennych, a jednak, wcześniej, tworzących historię; zarówno statku jak i katastrofy. Ocalało tylko 212 osób załogi, z których większość (tak jak w przypadku pasażerów) była kobietami. To pokazuje nam jak honorowi byli mężczyźni z Titanica. Sami uwając się w cień śmierci, pozwalając innym przeżyć.

Budowa

Budowa

1. Stępkę pod Titanica położono 31 marca 1909.

2. Montaż kadłuba zakończył się w kwietniu 1910.

3. W dokumentacji stoczni statek otrzymał numer 401.

4. Nad konstrukcją i poszyciem kadłuba pracowało naraz ponad trzy tysiące robotników.

5. Korpus Titanica oraz płyty poszycia wykonano ze stali miękkiej. Niektóre z nich miały rozmiar 1,8 × 10,4 metra. Ich grubość wahała się w granicach 19–22 milimetrów.

6. Poszczególne elementy konstrukcji kadłuba łączone były nitami.

Thomas Andrews (projektant Titanica) powiedział: 'Potrzeba trzech milionów nitów i wiele potu, żeby zbudować taki piękny statek'.

Pod koniec 1910 roku ukończono poszycie kadłuba, a termin wodowania ustalono na 31 maja 1911. Po zwodowaniu holownicy wciągnęli częściowo ukończony statek do suchego doku. Tam trzeba było zainstalować maszyny, dokończyć nadbudówkę, wyposażenie wnętrz i zamontować kominy. Termin ukończenia budowy nie został dotrzymany ze względu nanaprawy innych jednostek White Star Line. Wszystkie ulepszenia, jakie wprowadzono na bliźniaczych statkach Titanica, natychmiast wprowadzano do nowo powstającej jednostki. Dziewiczy rejs statku zaplanowano więc na luty 1912. Termin ten takż nie został dotrzymany ze względu na kolejne awarie siostrzanego statku (Olympic). Ostateczne poprawki na Titanicu ukończono na niecałe dwa tygodnie przed jego dziewiczym rejsem, mającym się rozpocząć 10 kwietnia 1912.

Dla Titanica specjalnie budowano nowy dok

Jedna z tych poprawek w widoczny sposób zmieniła zewnętrzny wygląd statku. Budowniczowie przy wykańczaniu nowego statku zdecydowali się na pokrycie części pokładu stalową przesłoną.

Przy wodowaniu część robotników miała za zadanie:

-pilnować, czy pochylnia, po której ślizga się statek, nie jest zanieczyszczona

-część odpowiadała za usunięcie belek, które początkowo zapobiegały zsuwaniu się statku.

Jedna z wybitych belek zmiażdżyła nogę jednemu z robotników stoczni, który mimo szybkiej pomocy wkrótce potem zmarł.

To co ważne...

To co ważne...

Technika

W chwili wodowania (1911) Titanic był największym statkiem pasażerskim na świecie. Statek odznaczał się czterema kominami (z których ostatni był atrapą) i dwoma masztami.

Titanic wyróżniał się nowatorskim systemem podziału wnętrza kadłuba na 16 przedziałów wodoszczelnych, automatycznie zamykanych grodziami wodoszczelnymi, które w wypadku zderzenia pozwalały mu utrzymać się na wodzie przy czterech zalanych przedziałach.

Titanic był wybitnym osiągnięciem technicznym, w założeniu bardzo bezpiecznym. Był wraz z Olympikiem i Gigantikiem jednym z trzech bliźniaczych statków, które White Star Line zamówiła w stoczni Harland & Wolff w Belfaście jako odpowiedź na Mauretanię i Lusitanię. W założeniu miał osiągać prędkość o 1–2 węzły mniejszą niż konkurencyjne transatlantyki, nadrabiając to luksusem i jakością wykończenia.

Olympic i Titanic (po prawej) w stoczni, w Belfaście

Opinia publiczna uważała statek za niezatapialny. Jednak ani White Star Line, ani stocznia Harland & Wolff nigdy nie użyły tego przymiotnika w opisie statku. Opinia publiczna podchwyciła to hasło prawdopodobnie od Stone & Lloyd (firma od grodzi wodoszczelnych).Tak oto statek został okrzyknięty niezatapialnym.

Tłokowe maszyny parowe Titanica były największymi urządzeniami tego rodzaju, jakie kiedykolwiek skonstruowano. Były to czterocylindrowe, trójprężne rzędowe silniki parowe typu odwróconego. Każdy mierzył 12 metrów wysokości, a ich cylindry miały 1,5 metra średnicy. Układ napędowy statku składał się z 3 śrub – silniki tłokowe zdolne były do obracania zewnętrznych trójskrzydłowych śrub z prędkością do 80 obrotów na minutę. Śruba środkowa, trój- lub czteroskrzydłowa, obracana była turbiną napędzaną parą odlotową z silników tłokowych. Z trzech śrub statku dwie zewnętrzne, o średnicy 7,2 metra, mogły pracować zarówno przy normalnym, jak i wstecznym kierunku pracy. Nie było możliwości odwrócenia kierunku śruby środkowej, pięciometrowej. Czyniło ją to nieprzydatną przy awaryjnym hamowaniu wspomaganym śrubami. Wszystko to pozwalało osiągać prędkość 23-24 węzłów.

Wystrój

Pasażerów statku obsługiwały 4 windy (w tym trzy dla klasy pierwszej), co w 1912 r. było nowinką techniczną na statkach transatlantyckich. Pokłady statku oznaczono literami alfabetu, od najwyższego pokładu łodziowego, potem A (głównie salony klasy pierwszej), B, C (na których mieściły się kabiny oraz apartamenty podwyższonego standardu klasy pierwszej i pomieszczenia klasy drugiej), D (jadalnie pierwszej i drugiej klasy obsługiwane przez jedną kuchnię), E, F, G (przeznaczone głównie dla kabin klas drugiej i trzeciej, pomieszczeń tychże klas oraz pomieszczeń załogi). Najniższymi pokładami były pokład dolny i denny, gdzie mieściły się kotłownie, maszynownie i ładownie.

Wizytówką przepychu Titanica była jego wielka przednia klatka schodowa pierwszej klasy. Schodziła w dół od pokładu łodziowego do pokładu E, choć odcinek pomiędzy pokładami D i E nie był tak ozdobny. Jej sklepienie zdobił wielki świetlik z białego szkła. W dzień przedostawało się przez niego światło dzienne, a w nocy był podświetlany ogromnym, kryształowym żyrandolem. Klatka schodowa wykończona została w stylu króla Wilhelma i królowej Marii, otoczona balustradą w stylu Ludwika XIV.
Wybaczcie, ale żadne zdjęcia tych popularnych schodów nie zachowały się. Są jedynie zdjęcia we wraku Titanica lub klatki schodowej Olympica.


Schody prowadziły do recepcji pierwszej klasy na pokładzie D, skąd przechodziło się do sali jadalnej, pomieszczenia mającego 35 metrów długości i szerokość całego pokładu. Pasażerowie klasy pierwszej poza wieloma salonami i kawiarniami mieli do dyspozycji także łaźnię turecką, pływalnię, siłownię, fryzjera oraz ciemnię fotograficzną.

Siłownia

Jadalnia

Salon pierwszej klasy

Kabiny pasażerskie przewyższały wykonaniem i wystrojem każdą na jakimkolwiek innym statku. Pierwsza klasa poza zwykłymi kajutami oferowała luksusowe apartamenty urządzone w wielu stylach (m.in. imperialnym,renesansowym, Królowej Anny, staro- i nowoholenderskim) i wariantach kolorystycznych. .

Omawiając szczegóły dotyczące budowy trzech transatlantyków, White Star Line rozważało kwestię liczby szalup ratunkowych. Zrezygnowano z wniosku późniejszego dyrektora stoczni Harland and Wolff – Alexandra Carlisiego – o zainstalowanie dodatkowego rzędu szalup jako rozwiązania zbyt kosztownego i zaśmiecającego pokład. Na dyskusję o liczbie szalup poświęcono piętnaście minut, podczas gdy dwie godziny omawiano kwestię ornamentyki dywanów pierwszej klasy.

Pokład spacerowy pierwszej klasy oraz jeden (z dwóch) rzędów szalup ratunkowych.

Projekt i pomysł / The design and idea

Pomysł
W grudniu 1906r. Bruce Ismay (dyrektor White Star Line) oraz William James Pirrie (dyrektor stoczni Harland and Wolff) spotkali się na kolacji w Londynie. W ten wieczór postanowili zbudować trzy translatyki, które miały być odpowiedzią na statki konkurencyjnej lini-Cunard-, która miała dwa najbardziej luksusowe, a przy tym i najszybsze statki świata – Lusitanię i Mauretanię.

Projekt

Pierwsze plany budowy powstały wiosną 1907 roku. Ich silniki miały pozwolić na rozwinięcie prędkości 24 węzłów (44,4 km/h). Szczegóły budowy nowych liniowców zaprojektowali architekci:

-Alexander Carlisle

-Thomas Andrews

-Edward Wilding.

Priorytetem budowniczych było zbudowanie statku znacznie przewyższającego konkurencyjne linie.Mimo że jednostki White Star Line nie mogły byc najszybszymi statkami to miały być dłuższe o ok. 100 stóp (30,5 m) od statków konkurencji i oferować luksus, jakiego na północnym Atlantyku nikt dotąd nie widział.

Siostry Titanica
Trzy siostrzane jednostki:
Titanic- zatonął 15 kwietnia 1912 r. podczas dziewiczego rejsu  
Olympic- Po katastrofie Titanica został unieruchomiony na 6 miesięcy, by przejść modernizację. Miał długą i udaną karierę. Pływał aż do 1935 r.  
HMHS Britannic (na początku: Gigantic)-został przekształcony w statek szpitalny na czas I wojny światowej. Zatonął 21 listopada 1916 w jednym ze swoich pierwszych rejsów po wpłynięciu na minę.

Olympic and Titanic (on right) in Belfast. /

Olympic i Titanic (po prawej) w Belfaście

The design and idea

Idea

On December 1912 Bruce Ismay (White Star Line boss) and William James Pirrie (shipyard Harland and Wolff boss) met on dinner in London restaurant. On that evening they decided to build three ships with had to be answer on  competitive ships line. Competitive line-Cunard- had two the most luxury and the fastes ships on the world: Lusitania and Mauretania.

Design
First construction plan arised on spring 1907. Ships' engine had to develop speed 24 nodes. The details for ships projected architects:

-Alexander Carlise

-Thomas Andrews

-Edward Wilding

The first task for builders was build ships better than competitive line. White Star Line ships couldn't be faster than Lusitania or Mauretania but they could be longer about 30,5 meter and offer luxury what hadn't seen on north of Atlantic Ocean.

Titanic's sisters

Three sisters ships:

Titanic- sank 15th April 1912 during the first trip

Olympic- after Titanic's catastrophe was immobilize on six months to modernize. She had long and successful career.

Olympic

-HMHS Brittanic- (on the beginning: Gigantic)- was converted into a hospital ship during First World War. Sank 21st November 1916 after influence on mine during one of her first trip.

Brittanic / Gigantic

First desing / Pierwszy projekt

Dla niewtajemniczonych/ For uninitiated

To sam początek dla tych, którzy chcieliby zacząć rejs/ It's a beggining for somebody who want started cruise

1. Ogólne informacje/ General information

-Budowany: od 1909-1912 r. W Belfaście w północnej Irlandii / Builded: from 1909 to 1912 in Belfast, north Ireland

-Trasa dziewiczego rejsu: Southampton(Wielka Brytania)-Cherbourg(Francja)-Queenstown(Nowa Zelandia) -Nowy Jork(Stany Zjednoczone) / Plan the first trip: Southampton (UK)- Cherbourg (France)- Queenstown (New Zealand)- New York (USA)

-Data wodowania: 31 maja 1911 / Date of launching: may 31^st 1911

-Data zatonięcia: 15 kwietnia 1912 / Date of sinking: april 15^th 1912

-Typ: statek pasażerski / Type: passanger's ship

-Stocznia: Harland and Wolff / Shipyard: Harland and Wolff

-Armator: White Star Line / Shipowner: White Star Line

-Bandera: Wielka Brytania / Flag: UK

-Port macierzysty: Liverpool / Maternity port: Liverpool

-Długość całkowita: 268,99 m / Total length: 268,99 meter

-Szerokość: 29,41 m / Width: 29,41 meter

-Zanurzenie: 10,50 m / Immersion 10,50 meter

-Wysokość: 53,34 m / High 53,34 meter

-Prędkość maksymalna: rejsowa 21 wezłów, dopuszczalna 24 w, maksymalna 26 w / The maximum speed: cruise 21 nodes, admissible 24 nodes, the maximum 26 nodes

2. Dane napędu / the drives' data:

-dwie czterocylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania / two four-cylinder triple-expansion steam engines

-niskoobrotowa turbina na parę odlotową / low speed for a couple of gas turbine

Liczba śrub napędowych / propeller's number: 3

Najogólniej jak potrafię:

Z 14 na 15 kwietnia 1912 r.zderzył się z górą lodową uśmiercając tym samym ponad 1500 osób. Katastrofa spowodowała utworzenie nowych praw i zasad bezpieczeństwa morskiego.

The most general how I can:
From 14th to 15th April collided with iceberg and killed more than 1500 people. Catastrophe caused origin new rights and principles of maritime safety.

Cześć! / Hi!

Cześć! / Hi!

Jesteś na moim świeżo zrobionym blogu dotyczącym Titanica. Jeśli chcesz obejrzeć zdjęcia (nie tylko te z filmu) to trafiłeś w dobre miejsce. Poza tym będą tu też opisy, historie, ciekawostki. Daj mi trochę czasu, a wszystko będzie pięknie.

Dobrej zabawy!


You're on my new blog about Titanic. If you want look at photos (not just these from movie) you're on good place. Otherwise there will be description, history, interest. Give me some time and everything will be great.
Enjoy!